بخش اول

براساس اطلاعات سایت ایپسو ( دایره المعارف تشکل های سیاسی و اجتماعی ایران )

نگرشی به قانون احزاب در جمهوری اسلامی ایران

قانون فعالیت احزاب، جمعیت ها، انجمن های سیاسی و صنفی و انجمن های اسلامی، یا اقلیت های دینی، آئین نامه های اجرایی مربوط (مصوب ۷/۶/۱۳۶۰)

روزنامه رسمی شماره ۱۰۶۷۶ / تاریخ ۳۰/۷/۱۳۶۰ و شماره ۵۷۰۸۲ / تاریخ ۱۶/۷/۱۳۶۰

وزارت کشور

قانون فعالیت احزاب، جمعیت ها و انجمنهای سیاسی و صنفی و انجمن های اسلامی، یا اقلیت های دینی شناخته شده که در جلسه مورخ ۷/۶/۱۳۶۰ مجلس شورای اسلامی تصویب شده و به تایید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره ۶۱۲ مورخ ۱۱/۷/۱۳۶۰ شورای موقت ریاست جمهوری اسلامی ایران به نخست وزیری واصل گردیده است برای اجرا به پیوست ابلاغ می گردد.

نخست ویزر- محمدرضا مهدوی کنی

• تعاریف

ماده ۱- حزب، جمعیت، انجمن سیاسی و امثال آنها تشکیلاتی است که دارای مرامنامه و اساسنامه بوده  و توسط یک گروه اشخاص حقیقی مهتقد به آرمانها و مشی اساسی معین تاسیس شده و اهداف، برنامه ها و رفتار آن به صورتی به اصول اداره کشور و خط مشی کلی نظام جمهوری اسلامی ایران مربوط باشد.

ماده ۲- انجمن، جمعیت، اتحادیه صنفی و امثال آن تشکیلاتی است که به وسیله دارندگان کسب، یا پیشه، یا حرفه و تجارت معین تشکیل شده، اهداف، برنامه ها و رفتار آن بگونه ای در جهت منافع خاص مربوط به آن صنف باشد.

ماده ۳- انجمن اسلامی هر واحد اداری، آموزشی، صنفی، صنعتی یا کشاورزی تشکیلاتی است مرکب از اعضای داوطلب همان واحد که هدف آن شناخت، شناساندن اسلام، امر به معروف و نهی از منکر و تبلیغ و گسترش انقلاب اسلامی.

ماده ۴- انجمن اقلیتهای دینی موضوع اصل ۱۳ قانون اساسی تشکیلاتی مرکب از اعضای داوطلب همان اقلیت دینی، که هدف آن حل مشکلات و مسایل دینی، فرهنگی، اجتماعی و رفاهی ویژه آن اقلیت باشد.

ماده ۵- منظور از کلیه گر.ههای مذکور در موارد بعدی این قانون احزاب، انجمن های اسلامی، یا اقلیت های دنی شناخته شده موضوع اصل ۲۶ قانون اساسی می باشد.